"ექიმებსაც კი უკვირთ, როგორ გადავრჩი და თქვენ ჩემი ასეთი გარეგნობა როგორ გაკვირვებთ? ნეტავ ჩემი ბაჩოც გადარჩენილიყო..." - რას წერს უმძიმეს ავარიას გადარჩენილი ლიკა კუჭუხიძე

ჩვე­ნი სა­ზო­გა­დო­ე­ბა შეძ­რა 2025 წლის 24 ოქ­ტომ­ბერს, სამ­ტრე­დია-აბა­შის გზა­ზე დატ­რი­ა­ლე­ბულ­მა ტრა­გე­დი­ამ, რომ­ლის შე­დე­გა­დაც გარ­და­იც­ვა­ლა 19 წლის ბაჩო ლა­სა­რე­იშ­ვი­ლი, მისი მე­უღ­ლე ლიკა კუ­ჭუ­ხი­ძე კი დიდი ხნის გან­მავ­ლო­ბა­ში სიკ­ვდილ-სი­ცო­ცხლის ზღვარ­ზე იყო. გო­გო­ნამ თვე­ე­ბი გა­ა­ტა­რა რე­ა­ნი­მა­ცი­ა­ში, გა­და­ი­ტა­ნა უმ­ძი­მე­სი ოპე­რა­ცი­ე­ბი და ხე­ლოვ­ნუ­რი კომა. ყვე­ლა­ზე დიდი დარ­ტყმა კი გა­მო­ფხიზ­ლე­ბის შემ­დეგ ელო­და - მას შემ­დეგ, რაც ფი­ზი­კუ­რი ტკი­ვი­ლე­ბი შე­უმ­სუ­ბუქ­და, ოჯახ­მა უმ­ძი­მე­სი სი­მარ­თლე გა­უმ­ხი­ლა: მისი საყ­ვა­რე­ლი მე­უღ­ლე აღარ იყო. 

დღეს ლიკა ფეხ­ზე დგას, იბ­რძვის და სა­კუ­თარ თავ­ში პო­უ­ლობს ძა­ლას, რომ ცხოვ­რე­ბა გა­აგ­რძე­ლოს. ცოტა ხნის წინ ის ნოე სუ­ლა­ბე­რი­ძის გა­და­ცე­მას ეწ­ვია, სა­დაც გუ­ლახ­დი­ლად ისა­უბ­რა იმ ჯო­ჯო­ხეთ­ზე, რაც გა­მო­ი­ა­რა. თუმ­ცა, სა­ზო­გა­დო­ე­ბის ნა­წი­ლის მხრი­დან ინ­ტერ­ვი­უს არა მხო­ლოდ თა­ნაგ­რძნო­ბა, არა­მედ უად­გი­ლო კო­მენ­ტა­რე­ბიც მოჰ­ყვა მის შეც­ვლილ გა­რეგ­ნო­ბას­თან და­კავ­ში­რე­ბით.

ლიკა კუ­ჭუ­ხი­ძე სო­ცი­ა­ლურ ქსელ­ში ვრცელ პოსტს აქ­ვეყ­ნებს, რომ­ლი­თაც კრი­ტი­კო­სებს პა­სუ­ხობს:

"ნო­ეს­თან ინ­ტერ­ვი­უს ჩა­წე­რა ჩემ­თვის დიდი ნა­ბი­ჯი და დიდი ბრძო­ლა იყო. ეს არ იყო უბ­რა­ლოდ გა­მოს­ვლა, ეს იყო ჩემი თა­ვის დაძ­ლე­ვა, ჩემი ტკი­ვი­ლე­ბის წი­ნა­შე დად­გო­მა და მა­ინც სა­უ­ბა­რი, მაგ­რამ მე ნო­ეს­თან ინ­ტერ­ვი­უს ჩა­წე­რა რომ გა­დავ­წყვი­ტე, არც მი­ფიქ­რია, რომ ჩემს გა­რეგ­ნო­ბას შე­ე­ხე­ბო­დით, მსგავს კო­მენ­ტა­რებს და­მი­წერ­დით და პი­რად­შიც მომ­წერ­დით: "ვა­ი­მე, სა­ხე­ლი და გვა­რი რომ არ წა­მე­კი­თხა, ვერც ვიც­ნობ­დი ამ გო­გოს“; "ვა­ი­მე, ეს ის გო­გოა, რო­გორ შეც­ვლი­ლა“; "ვა­ი­მე, დარ­დის­გან რო­გო­რი და­ბე­რე­ბუ­ლია“; "ვა­ი­მე, თმა რა­ტომ შე­იჭ­რა?“; "ვა­ი­მე, რო­გო­რი შე­სი­ვე­ბუ­ლი აქვს სახე“.

ვიცი, რომ ამ კო­მენ­ტა­რებს ცუდი მიზ­ნით არ მი­წერთ და ვიცი, რომ გული შეგ­ტკი­ვათ ჩემ ტრა­გე­დი­ა­ზე, მაგ­რამ მე რომ საკ­მა­რის­ზე მეტი ძალა არ მქონ­დეს, ალ­ბათ ამ კო­მენ­ტა­რე­ბის და პი­რად­ში მო­წე­რის გამო თუ რო­გო­რი და­ბე­რე­ბუ­ლი და შეც­ვლი­ლი ვარ, ალ­ბათ მთე­ლი ცხოვ­რე­ბა სახ­ლში ჩა­ვი­კე­ტე­ბო­დი. სა­ერ­თოდ, რო­გორ არ გიკ­ვირთ, დღეს ასე რომ ვარ და მყა­რად ვდგა­ვარ ფეხ­ზე, იმ ყვე­ლაფ­რის მერე, რაც მე გა­და­ვი­ტა­ნე? - თმა კიდე ჩემი ნე­ბით არ შე­მიჭ­რია, გა­დამ­პარ­სეს როცა სიკ­ვდილს ვებ­რძო­დი და თავ­ში იმპლან­ტი ჩა­მიდ­გეს, რომ გა­ე­კონ­ტრო­ლე­ბი­ნათ ყვე­ლა­ფე­რი, და ინ­ვა­ლი­დის ეტლს რომ არ ვარ მი­ჯაჭ­ვუ­ლი, ეგ რა­ტომ არ გიკ­ვირთ?

მე 2 თვე გა­უნ­ძრევ­ლად ვი­წე­ქი რე­ა­ნი­მა­ცი­ა­ში, რად­გან ხერ­ხემ­ლის მა­ლე­ბი მქონ­და და­ზი­ა­ნე­ბუ­ლი და ჩემი პა­ტა­რა, უშნო მოძ­რა­ო­ბის გამო შე­იძ­ლე­ბა ხერ­ხემ­ლის ძვლის ტვი­ნი და­ზი­ა­ნე­ბუ­ლი­ყო, რის შე­დე­გად დღეს ხე­ი­ბა­რი ვიქ­ნე­ბო­დი. ექი­მებ­საც კი უკ­ვირთ, რო­გორ გა­და­ვურ­ჩი ამ ყვე­ლა­ფერს, და თქვენ ჩემი ასე­თი გა­რეგ­ნო­ბა რო­გორ გაკ­ვირ­ვებთ? თქვენ არ იყა­ვით ჩემს გა­დარ­ჩე­ნა­ზე რომ ლო­ცუ­ლობ­დით? რა გე­გო­ნათ, ისევ იმ გა­რეგ­ნო­ბის ლიკა დაგ­ხვდე­ბო­დათ?

რაც არ უნდა ადა­მი­ა­ნი შეც­ვლი­ლი იყოს, ეს რო­გორ უნდა და­უ­წე­როთ? მა­გას ჯო­ბია სა­ერ­თოდ არა­ფე­რი და­წე­როთ, და უბ­რა­ლოდ გა­ა­ტა­როთ პოს­ტი.

კი­დევ გა­ვი­მე­ო­რებ რომ ჩემ­თვის ნო­ეს­თან ინ­ტერ­ვი­უს ჩა­წე­რა ძა­ლი­ან დიდი გა­მოწ­ვე­ვა იყო. ვი­ცო­დი, რომ ადა­მი­ა­ნე­ბი რო­გორც კარგ კო­მენ­ტა­რებს ასე­ვე ცუდ კო­მენ­ტა­რებ­საც და­წერ­დნენ, მაგ­რამ ნამ­დვი­ლად არ მე­გო­ნა, თუ გა­რეგ­ნო­ბა­ზე გა­ა­მახ­ვი­ლებ­დით ყუ­რა­დღე­ბას.

მად­ლო­ბა ღმერ­თს, რომ სი­ცო­ცხლე მა­ჩუ­ქა და მად­ლო­ბა თქვენ ვინც ჩემ­ზე ლო­ცუ­ლობ­დით. მე შე­ვიყ­ვა­რე ჩემი თავი, ისე­თი რო­გო­რიც ახლა ვარ! და ნე­ტავ ჩემი ბა­ჩოც გა­დარ­ჩე­ნი­ლი­ყო, და მა­საც ებ­რძო­ლა ჩემ­სა­ვით. ისიც შეც­ვლი­ლი ყო­ფი­ლი­ყო, არ ჰქო­ნო­და ფეხი არ ჰქო­ნო­და ხელი, მაგ­რამ ყო­ფი­ლი­ყო ჩვენს გვერ­დით, ოღონდ ყო­ფი­ლი­ყო ესუნ­თქა და ეცხოვ­რა ჩვენ­თან ერ­თად“ - წერს ლიკა.